شعر فارسی🌱

تو ماهی و من ماهی این برکه کاشی

اندوه بزرگیست زمانی که نباشی

آه از نفس پاک تو و صبح نشابور....

از چشم تو و برکه فیروزه تراشی:)

پلکی بزن ای مخزن اسرار! که هر بار

فیروزه و الماس به افاق بپاشی

هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم!

اندوه بزرگیست چه باشی چه نباشی

ای باد سبکسار مرا بگذر و بگذار

هشدار که ارامش ما را نخراشی🗡

هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم

اندوه بزرگیست چه باشی، چه نباشی

-علیرضا بدیع